GORDEL VAN SMARAGD ROOTS EN DE WAARDE VAN SYMBOLEN

door Ruud Toorop

Het hierna volgend artikel gaat over de waarde van symbolen, in het bijzonder voor mensen met roots uit de Gordel van Smaragd. De inhoud van het artikel wil ik graag met u delen.

Inleiding

In dit artikel wil ik graag met u praten over eigen, gemeenschappelijk, traditionele symbolen voor de groep mensen met roots uit de Gordel van Smaragd, want die heeft die groep formeel, eigenlijk niet. Het belang van symbolen in het algemeen en in het bijzonder voor de groep mensen met roots uit de Gordel van Smaragd is echter nog nooit uit de doeken gedaan.

Er zijn boeken vol geschreven over stress, verdriet, ergernis, lijden en pijn van mensen met roots uit de Gordel van Smaragd, maar een boek over gekleurde Indische helden en heldinnen – rolmodellen waaraan menigeen zich kan optrekken- en boeken over Indische euforie moet ik nog tegenkomen. Bovendien mis ik ook een boek over Indische symbolen. In het begin van de vorige eeuw, toen Indischen in de Gordel van Smaragd zich opmaakten voor het Indoisme, hebben ze het belang, de waarde en de betekenis van symbolen voor de groepering als geheel wel ingezien, maar werd een en ander door het toenmalig gezag belemmerd. Helaas is dit aandachtspunt blijven hangen en heeft men het later niet opgepakt of niet juist onderkend of -misschien nog erger- over het hoofd gezien.

Tot op de dag van vandaag wordt geen aandacht geschonken aan eigen, gemeenschappelijk en traditionele symbolen voor de groep mensen met roots uit de Gordel van Smaragd. Alleen Ferdi Phefferkorn von Offenbach is daar ooit in z’n uppie in 1993 mee begonnen, door de verkoop van zijn Indo-Melati-Vaantje op Pasar Malams. Wij mogen hem daar heel dankbaar voor zijn, want hij heeft onze ogen geopend voor het gebruik van symbolen. Bedenk wel dat een groep zonder symbolen, zal wegkwijnen en verdorren, vandaar dat ik de inhoud van dit artikel met u wil delen.

Iets over symbolen

Een symbool is een visuele voorstelling, een zinnebeeld, een herkenningsteken van verbondenheid. Een symbool is ook een identiteitsteken die zowel voor mensen persoonlijk als voor de samenleving heel belangrijk is. Een symbool is een blikvanger van formaat en spreekt mensen aan, maar ook het dynamisch karakter van symbolen speelt een belangrijke rol. In een symbool zijn trots, streven, gemeenschapsgevoel en aanhankelijkheid met elkaar verinnigd.

Symbool komt van het Griekse woord “Symbolon”, hetgeen herkenningsteken betekent en het woord “Symbollein”, dat samenbrengen betekent, met daarbij het werkwoord “symbaloo”, dat ontmoeten en bijeenbrengen, betekent. Een symbool wil het gevoel van eenheid en gemeenschappelijkheid tot uitdrukking brengen. Symbolen komen uit de tijd, dat de mensen nog niet schrijven konden.

Een symbool is iets wonderlijks. Mensen hebben altijd al naar symbolen gezocht, want het leven zonder symbolen is dor en levenloos. De taal van de symbolen, is een taal zonder woorden, die tijd, landgrenzen en taalverschillen overbrugt en gelijkgestemde zielen door de eeuwen heen met elkaar verbindt. Landen, provincies, gemeenten, steden, clubs, sportverenigingen, hebben alle hun eigen symbolen om de eenheid, het wij-gevoel kracht bij te zetten. Alle hebben zij tenminste een vlag en een wapen of embleem.

Wij kunnen symbolen onderscheiden in persoonlijke symbolen en groepssymbolen. Persoonlijke symbolen hebben te maken met de kernwaarden van iemand, deze zijn terug te vinden in zijn voorkeur voor kleur, vorm, structuur en betekenis. Het groepssymbool is niet alleen een symbool voor onderscheid of houvast voor een groep, maar het is ook de bedoeling, dat het groepssymbool zelf waarde en waardigheid geeft. De waarde en de waardigheid van het groepsymbool ligt in zijn maatschappelijke betekenis besloten. Een groepssymbool is niet alleen voor het gevoel bij een groep te behoren, maar ook de wijze waarop dit gevoel wordt opgeroepen. Het moet herkenbaar zijn voor iedereen. Het gebruik van een symbool toont ook aan, dat je trots bent op je groep. Het geeft je een gevoel van trots, betrokkenheid en aantrekkingskracht.

Nog steeds, hoe nuchter en materialistisch onze tijd ook is, willen wij mensen eigenlijk wel omgeven worden door symbolen. De nationale vlag, het volkslied zijn daar een uiting van. Een symbool is een levend iets. Het heeft niet één betekenis, maar meerdere en hoe groter en dieper de waarheid is, die het onthullen wil, hoe meer men erin zal vinden, ieder naar de hoogte van zijn eigen ontwikkeling. Een gemeenschappelijk symbool geeft je ook het gevoel, dat je ergens bij hoort. Reeds eeuwenlang laten mensen met behulp van symbolen zien, bij welke groep ze horen. Symbolen zijn zodoende een manier om het wij-gevoel te versterken.

Wat mensen met Gordel van Smaragd roots niet hebben, als het om symbolen gaat

Als er over Symbolen wordt gesproken voor mensen met roots uit de Gordel van Smaragd, dan is het handig om te vermelden wat mensen met roots uit de Gordel van Smaragd nog niet hebben.

Mensen met Gordel van Smaragd roots hebben geen eigen basale gemeenschappelijk-heden. Wat Mensen met Gordel van Smaragd roots, in het bijzonder, niet hebben, is zoiets als een Indo-roots-grondgebied of het Indo-roots-koninkrijk of de Indo-roots-republiek. Ook bestaat er geen Indo-roots-provincie of een Indo-roots-dorp. Zelfs een landgoed of een eigen stukje grond hebben de Mensen met Gordel van Smaragd roots niet. Het enige wat mensen met roots uit de Gordel van Smaragd hebben, is een tijdelijk stukje grond, dat Pasar Malam wordt genoemd.

Een eigen levende Indo-roots-taal moeten Mensen met Gordel van Smaragd roots ook al missen. Wat er wel is, is het Petjoh, dat niet of nauwelijks wordt gesproken. Mensen met Gordel van Smaragd roots hebben ook geen eigen Indo-roots-religie of Indoroots-ideologie. Zij kennen geen eigen gemeenschappelijke rituelen en ceremonies. Zij hebben geen eigen volkslied. Ze missen zelfs het meest essentiële, dat zijn de gemeenschappelijke symbolen in de vorm van een vlag en een embleem, dingen waaraan men zich kan vasthouden. Dingen, die je met trots aan anderen kunt tonen. Gelukkig kan aan het een ander nog iets worden gedaan.

Het missen van de hiervoor genoemde belangrijke wezenlijkheden, zijn grote handicaps voor het gezamenlijk Indisch-groeps-gevoel / Indisch-wij-gevoel. Als Mensen met Gordel van Smaragd roots, maar een van de hiervoor genoemde pijlers als ondersteuning gehad zouden hebben, dan zou dat het Indisch-groeps-gevoel / Indisch-wij-gevoel sterker op de kaart hebben gezet. Het gemis van een van deze pijlers is ook de oorzaak van de grote verdeeldheid in opvattingen over het Indisch-zijn onder de Mensen met Gordel van Smaragd roots. Het is er mede de oorzaak van dat Mensen met Gordel van Smaragd roots over het Indisch-groeps-gevoel / het Indisch-wij-gevoel hebben lopen tobben.

Teneinde Indisch-groeps-gevoel / Indisch-wij-gevoel een gezicht, een body en handen en voeten te geven en levend te houden worden hierna enkele opties genoemd om het gemis aan authentiek symbolen enigszins te compenseren door enkele reeds gecreëerde symbolen, die in omloop zijn gebracht, als gemeenschappelijke symbolen te gebruiken. Dus goed beschouwd, is eigenlijk het een en ander reeds voorhanden. Het zou alleen nog maar door betrokkenen, ontdekt, herkend en erkend moeten worden en door betrokkenen openlijk en zichtbaar in gebruik moeten worden genomen. Dus laten wij op ontdekkingstocht gaan en een ere plaats inruimen voor Gordel van Smaragd roots symbolen in Nederland om het gezamenlijk Indisch-groeps-gevoel / Indisch-wij-gevoel een gezicht, een body en handen en voeten te geven en levend te houden.

Iets over het gebruik van de Garoeda

In dit opstel wil ik ook even stil staan bij het gebruik van de Garoeda als symbool. Er zijn vele mensen met Gordel van Smaragd roots, die de Garoeda verafschuwen, omdat volgens hun onjuiste aanname de Garoeda deel zou uitmaken van het symbolisch gemeengoed van de Pelopors Indonesia, de vijanden van mensen met een Nederlands paspoort in de Bersiaptijd. Maar de genoemde mensen met Gordel van Smaragd roots, die kennelijk Indonesia helaas nog steeds als vijand zien, gaan wel in Indonesia op vakantie, is dat niet hypocriet, vraag ik mij af. Mensen met Gordel van Smaragd roots kunnen oeverloos met elkaar ruziën, kibbelen en doorzeuren over het gebruik van een adelaar die Garoeda wordt genoemd. Bedenk echter wel, dat de adelaar als nationaal symbool door zovele landen in de symboliek wordt gebruikt. De discussie zou veel meer moeten gaan over het gebruik van het wapen van Indonesia met op het schild de Pantja Sila.. Dit Lambang Indonesia met de Pantja Sila erop, zonder de Garoeda, die is wel het ultieme exclusieve symbool van en voor mensen met een Indonesisch paspoort. De adelaar met de naam Garoeda is slechts drager van het Lambang Indonesia.

De eigenlijke Garoeda en de adelaar die door Indonesia Garoeda wordt genoemd , hebben niets, maar ook niets met de Bersiap te maken. De adelaar, die Garoeda wordt genoemd, is pas in beeld gekomen in 1950, nadat Indonesia onafhankelijk is geworden. Maar voor het Lambang Indonesia geldt en ander verhaal, die is tijdens de Bersiap ontstaan en in die periode gebruikt, maar zonder de Garoeda als drager. De Garoeda is ooit geboren als Feniks in Egypte en is, via Griekenland en India, door alle volken uit heel Zuidoost Azië en hun nazaten, onder andere het Indonesische Volk als onderdeel van het Maleise Volk, geadopteerd. Indonesia heeft dus niet het alleenrecht op het gebruik van de Garoeda, zoals sommige Indonesiërs doen geloven.

Voor wie zijn de symbolen

De hierna genoemde symbolen zijn bedoeld voor een ieder, van gekleurd tot blank, die affiniteit heeft met de Gordel van Smaragd. Dat zijn, [1] Mensen die sympathie hebben voor de Gordel van Smaragd, [2] Mensen die zich verbonden voelen met de Gordel van Smaragd, [3] Mensen, gekleurd en blank, die in de Gordel van Smaragd zijn geboren [4] Mensen, gekleurd en blank, die niet in de Gordel van Smaragd zijn geboren, maar hun roots daar wel hebben, [5] Mensen, gekleurd en blank,die geen roots hebben in de Gordel van Smaragd, maar wel de karaktereigenschappen bezitten van mensen met roots uit de Gordel van Smaragd en die ook de cultuur, normen, waarden en wellicht ook het taalgebruik hebben overgenomen van de mensen met roots uit de Gordel van Smaragd. Tenslotte, natuurlijk [6] de nazaten van de hiervoor genoemde groeperingen. Zoals een en ander hiervoor is uiteengezet, is de club mensen in Nederland , die affiniteit zou kunnen hebben met de Gordel van Smaragd, zodoende een groot heterogeen gezelschap geworden.

Eerder is reeds aangegeven, dat iedere groepering van een club, vereniging, stad tot land, symbolen heeft, dat zijn tenminste een vlag en een wapen. Deze symbolen zijn bedoeld om tot in lengte van dagen als groepering herkenbaar te zijn en om als groep een groep te zijn. Daarom zouden ook mensen met roots uit de Gordel van Smaragd eigen symbolen moeten hebben en gebruiken om als groep een groep te zijn en zich alszodanig aan de wereld te tonen.

Wat zijn de symbolen

Als wij het over wat de symbolen voor mensen met Gordel van Smaragd roots zouden kunnen zijn, dan zouden dat de eigen gecreëerde symbolen moeten zijn. Dat zijn -met alle respect- niet de symbolen, die van andere groeperingen zijn geleend, zoals onder andere het Lambang Indonesia, het wapen van Indonesia, met de Pantja Sila op het embleem gedragen door een adelaar, die Garoeda is genoemd.

De symbolen, die door mensen in Nederland, met roots uit de Gordel van Smaragd, gebruikt zouden kunnen worden zijn, [1] De Wayang, [2] de Indo Serikat Vlag, Serikat=Verenigd, met daarop de Rajawali / Adelaar, die een embleem draagt waarop in een cirkel, de Eeuwige Indische vlam is afgebeeld, met twee krissen als bewakers, [3] de Djago Indo, de trotse Indo-Haan, op een schild gedragen door zowel een Rajawali / Adelaar als een Singa / Leeuw en [4] het Indo-Melati symbool. Alle hele mooie symbolen. Ik wil u daarom de overdenking meegeven, om een van deze symbolen of alle in huis te halen en een ere plaats te geven en aan uw nageslacht mee te geven opdat de Gordel van Smaragd roots tot in lengte van dagen herkenbaar blijven en in ere worden gehouden. En last but not least [5] de Pasar Malam, het tijdelijk Indo-land, als levend Symbool van en voor mensen in Nederland met roots uit de Gordel van Smaragd.

De Wayang symboliseert, het overwicht van het juiste op het onjuiste, van rechtvaardigheid op onrechtvaardigheid, van waarheid op onwaarheid. Door de Wayang wordt de levensles uit de meer dan 1000 jaar oude Mahabharata verbeeld. De Mahabharata was er al voordat Indonesia, Indonesia werd. De cirkel symboliseert, eenheid en samenhorigheid. De omhooggehouden fakkel of brandende toorts, symboliseert, de eeuwige Indo-vlam en licht, maar ook ontluikend inzicht. De kris of Javaanse dolk, met dubbele gegolfde snede symboliseert gezag en waardigheid. Gekruist en schuin omhoogwijzend met een rode punt betekent het alertheid, paraatheid en strijdbaarheid.

De haan symboliseert wederopstanding. Omdat hij bij ochtendgloren ontwaakt is hij een zonnesymbool. De haan staat voor: Waakzaamheid, waardigheid, trots, fierheid en moed. De haan is in het zwart afgebeeld met een rode kam en lel. De Melati symboliseert, charme. De ster symboliseert de mens met Indo-roots zoals hij / zij is en gezien mag worden. De padiehalmen symboliseren voorspoed en geluk. De golok en de drietanden symboliseren dat Indoos voorvechters zijn in woord en daad.

De Rajawali / Adelaar symboliseert, macht, schoonheid en onafhankelijkheid. Naast Indonesia, die de adelaar Garoeda heeft genoemd, hebben Amerika, Duitsland, Polen, Mexico, Panama, Servië, Roemenië, Rusland en Albanië, de adelaar in de nationale symboliek opgenomen. De Singa / Leeuw symboliseert, kracht, macht, moed en nobelheid en als extra absolute ridderlijkheid. Zo speelt de Leeuw een belangrijke rol in de nationale symboliek van landen als: Bohemen, Finland, Jeruzalem, Marokko, Noorwegen, Schotland, Denemarken, Engeland, Estland, Montenegro, India, Sri Lanka en Nederland.

De symbolische waarden van de kleuren zijn als volgt: Goud symboliseert, kracht, gulheid en edelmoedigheid. Rood symboliseert, moed, opoffering en strijdbaarheid. De symbool-waarde van wit is, zuiverheid, betrouwbaarheid en spiritualiteit. Blauw symboliseert, loyaliteit, oprechtheid en trouw. Zwart symboliseert, overlevingskracht en dienstbaarheid..

Tenslotte

Tenslotte wens ik u veel leesgenoegens en ik wil u vragen dit verhaal onder zoveel mogelijk mensen te verspreiden. Indien u wilt reageren op de inhoud van het verhaal, dan verzoek ik u dit te doen op de Hyves van Indo-roots Hyves, http://indo-roots.hyves.nl/, waar het verhaal als topic is opgenomen. Vast bedankt.

Salam Halus,

Ruud Toorop

Over resoundeffects

Mijn naam is Gabriele van Doorn, ik woon in Heerlen - Parkstad Z.Limburg. * mijn website is te vinden op: www.klank-kleur.nl/ * en U kunt me vinden op: http://nl.linkedin.com/in/gabrielevandoorn
Dit bericht werd geplaatst in Ontmoetingen en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op GORDEL VAN SMARAGD ROOTS EN DE WAARDE VAN SYMBOLEN

  1. Indo zegt:

    Ruud,

    Een symbool moet duidelijk zijn. Een logo waarmee iedereen zich kan vinden. dat indo-symbool van pefferkorn is veel te ingewikkeld en te verwarrend. Zoiets spreekt jongeren ook helemaal niet aan..
    In dit topic noemt iemand al symbool de haan of de krokodil. Dat zijn ook volgens mij de enige echte indo-symbolen
    http://www.indoforum.nl/thread-95.html

  2. Frank Provoost zegt:

    Een symbool, logo e.d. kan de saamhorigheid, eendracht e.d. inderdaad positief beinvloeden. Maar om dit zonder meer te koppelen aan grotere bewustwording van en/of “beter presterende” Indo gaat mij iets te ver. Daar is wel meer voor nodig.
    Door verdere vermenging van de oorspronkelijke 50/50 Indo (vader hollander, moeder indonesisch of vader en moeder 50/50 indo) met andere culturen (hollands, turks, amerikaans etc.) in de huidige en komende generaties wordt het indisch zijn steeds “dunner” van gehalte. Dit is m.i. vanzelfsprekend in een multi- raciale en – culturele en global-minded samenleving. Daar is niets mis mee. Er ontstaan dan wel andere vormen van culturele uitingen.
    Ook Pasar Malams zijn vormen van “culturele” gezelligheids – uitingen die nu passen in het tijdsbeeld, maar zullen over niet al te lange tijd ook weer verdwijnen om plaats te maken voor andere vormen.
    Dus zo lang het duurt, gezellig blijven genieten van de Pasar Malams met of zonder symbool.

    • Ruud Toorop heeft dit uit zijn gevoel en ervaringen van anderen geschreven en pleit voor roots die herkenbaaar zijn of kunnen worden. Inderdaad zal met iedere generatie zich een andere visie ontwikkelen, maar het gaat hem om zich te kunnen enten op iets dat voor velen zo wezenlijk is.

  3. Dennis zegt:

    De garoeda heeft wel degelijk met de bersiap tijd te maken. De adelaar heeft 17 veren aan de vleugels, 8 staartveren en 45 nekveren. Dit staat voor de datum 17-08-1945, jawel de Onafhankelijkheidsdag van Indonesië. En het begin van de bersiap. De Pancasila staat juist voor de Indonesische nationale filosofie. Deze filosofie is juist zeer vrede lievend. Ondanks de verscheidene etnische groeperingen is er toch een gevoel van eenheid. Dus snap ik eerder dat de indo’s moete hebben met de garoeda dan met de pancasila.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s